Wednesday, December 20, 2006

Στο τελωνείο

Πήγα να περάσω τα σύνορα
στα χέρια μου
με δυο πορτοκάλια
Με σταμάτησαν
με κοιτούσαν καχύποπτα
με έψαξαν
ερεύνησαν τα υπάρχοντά μου όλα
μια ψωροβαλίτσα
με παλιόρουχα
μια νάυλον τσάντα
με σκουπίδια
αναποδογύρισαν τις τσέπες μου
κι έπεσαν κάτω
μερικά κέρματα
αρχαία
ξεπερασμένα
από τους καιρούς
και δυο χαρτάκια
με σημειώσεις
για ένα ραντεβού
κι ένα όνομα
που το περίμενα
μια ζωή
αλλά δεν ήρθε.
Το βρήκαν ύποπτο
το όνομα
αυτό το ραντεβού,
ερεύνησαν
διεσταύρωσαν στοιχεία
στους υπολογιστές
είδαν όμως πως έμεινε
όνειρο
το όνομα
ανεκπλήρωτο
το ραντεβού
και με κοίταξαν
με κάποια συμπόνια
μου φάνηκε.

Για το τέλος
άφησαν τα πορτοκάλια
τα πήραν με προσοχή
τα κοίταξαν κι αυτά
απ’ όλες τις μεριές
ερεύνησαν
το παρελθόν τους
διαβάζοντας
τη φλούδα τους
άνοιξαν το ένα
διάβασαν
την κάθε του ίνα
προσπάθησαν να φτάσουν
και πίσω από το χρώμα
στο κουκούτσι
στο ζουμί
της υπόθεσης
να μάθουν
πώς δραπέτευσαν
πώς σώθηκαν
με τόση αστυνόμευση
πώς έφτασαν
έστω και μέχρι εκεί.
Φαίνεται βρήκαν κάτι
άγνωστο σε μένα
πλην όμως
ενοχοποιητικό
αρκούντως

Με κοίταξαν με σημασία
πού τα βρήκες
γιατί τα κουβαλάς
δεν ξέρεις ότι απαγορεύεται
η εξαγωγή
η παραγωγή χυμού
δεν ξέρεις ότι απαγορεύεται
η διακίνηση
καρπών
ζωής

Μ’ έστειλαν
πίσω
σ’ εκείνη την παγωμένη
νύχτα
όταν ο κάμπος όλος
είχε καλυφθεί
από μιαν υπέροχη
κάτασπρη πάχνη
μ’ έστειλαν πίσω
σ’ εκείνη τη νύχτα
που ο θάνατος
αγνοώντας το έμψυχο υλικό
που μπορούσε εύκολα
να είχε στα χέρια του
κυνήγαε τα δέντρα
λες και δεν έπρεπε κι αυτός
να κάνει ένα διάλειμμα
και όπως όλοι
-τέλος πάντων-
οι θανάτοι
να περάσει κι αυτός
μιαν ήσυχη
χειμωνιάτικη νύχτα
πλάι στη φωτιά
στο τζάκι του
διαβάζοντας
όπως όλοι οι θανάτοι
παραμύθια γι’ ανθρώπους
που μελέταγαν τα δέντρα
παραμύθια για θανάτους
που ’θελαν
να γίνουν
άγγελοι.

3 comments:

dodos said...

Ξαναβρίσκω το γνώριμο, βαθύ ύφος τών πεζών(;) κειμένων σου- εδώ πιό συμπυκνωμένο, ακόμη πιό δυνατό, πιό πολυεπίπεδο...
Να είσαι πάντα έτσι δημιουργικός και να εμπνέεις τους γύρω σου!

el-bard said...

Σ' ευχαριστώ.
Εύχομαι Χρόνια Πολλά με πολλές και καλές (όπως πάντα) δημιουργίες και σε σένα.

scalidi said...

Να γίνω λίγο πεζή: σε σταμάτησαν γιατί είχες κόψει 2 πορτοκάλια; τους έχω ικανούς... πέρνα τα εσύ τα σύνορα